Todo Chévere

Montanita , λίγο αργότερα O Victor με ξυπνάει αργά το απόγευμα. Αποφάσισε να κυνηγήσει μια δουλειά στη Γουαγιακίλ και λέει ότι θα φύγει. Εγώ λέω να κάτσω. Όλο και κάτι θα βρω να κάνω. Στο κάτω-κάτω, είμαι ένας Έλληνας, άξιος απόγονος του Μακρυγιάννη (άσχετο!), με λεφτά και “γκαζόν”. Μη σου πω ότι θα γαμήσω κιόλας! Χαιρετιόμαστε και αρχίζω να αναρωτιέμαι πού θα κοιμηθώ. Αρχίζω να περπατώ πάνω-κάτω στο χωριό, κοιτώντας τις ταμπέλες των hostels . Εν τω μεταξύ, έχω μπανίσει κάτι κοριτσάκια, μάλλον αγγλίδες. Το ένστικτό μου με υποχρεώνει να τις ακολουθήσω στη φωλιά τους. Θρίαμβος! Τα κορίτσια στρίβουν σε μια γωνιά, ακολουθούν την παραλία και μπαίνουν σε ένα κτήριο. Ωραίο κτήριο. Ξύλινο. Με μπαλκόνια και χορταρένια στέγη. Ο πάνω όροφος, το ρετιρέ, δεν έχει τοίχους. Μόνο ξύλινες κολώνες, σαν κατάρτια καραβιού που φιλοξενούν αιώρες. Κοντοστέκομαι και διαβάζω το όνομα του hostel : El Centro del Mundo . Συμβουλεύομαι το βιβλιαράκι μου και διαπιστώνω ότι αυτό το κτήριο-καράβι ε...

Monta ñ ita , Σάββατο 12 Ιουλίου 2008 O Victor μου ανακοίνωσε πανηγυρικά ότι θα με πάει στη Monta ñ ita . Χέστηκα! Εγώ θέλω μόνο να κοιμηθώ… -Μπορώ να κοιμηθώ εκεί; -Στην παραλία; -οπουδήποτε! Ο loco - Victor με κοιτάζει με οίκτο. Ο ενθουσιασμός του ακτινοβολεί και μου δημιουργεί την αίσθηση ότι κάτι σοβαρό παίζεται εκεί. Τον ρωτάω: -Τι τρέχει εκεί; -Είναι ένα χωριό που γίνεται χαμός! Πολλοί νέοι, surf , ναρκωτικά, μπαράκια και sex . Έχει την απόλυτη προσοχή μου. Αν υπάρχει τέτοιο μέρος και είναι τόσο καλό όσο ακούγεται, υπόσχομαι στο εξής να δείξω απόλυτη εμπιστοσύνη στις επιλογές του τρανού οδηγού μου. Τον κοιτάζω λοιπόν σαν σκύλος που άκουσε τη λέξη «βόλτα». Κουνάω και την ουρά μου, νομίζω. Η Monta ñ ita ήταν ένα παραλιακό χωριό στην ακτή του E ιρηνικού, ασήμαντος σταθμός στην routa del sol , τον αρχαίο δρόμο των Ίνκας. Ψαροχώρι, που 4-5 οικογένειες μαζεύτηκαν κάποτε και έχτισαν μια εκκλησία, μπας και τους λυπηθεί ο καλός Θεός και τους στείλει κανένα ...