11. Σύντομη πραγματεία για το Γιούκα.
Κίτο, 8 Ιουλίου 2008 - Kallari. (Καφέ-μπαρ-εστιατόριο που υποστηρίζει κάποιες φυλές του Αμαζονίου.) Ήπια κακάο. Αληθινό. Καμία σχέση με το έτοιμο, του Παυλίδη. Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα (προς το παρόν, τουλάχιστον) Έφαγα και Γιούκα. (εδώ είμαστε, τώρα κεντράραμε.) Το είδα να περνάει δίπλα μου τηγανιτό, σε μια ξύλινη πιατέλα που προοριζόταν για το διπλανό τραπέζι. Το κοίταξα με λαιμαργία, με κοίταξε κι αυτό και αγαπηθήκαμε. Το ζήτησα από τον σερβιτόρο του. Του είπα ότι έχω καλό σκοπό και ότι το ποθώ και με ποθεί και δεν ζητάω προίκα. Λίγα λεπτά αργότερα, ο σερβιτόρος έκανε τις επίσημες συστάσεις -Από εδώ ο Γκρίνγκο, από εδώ το Γιούκα. -Εχμ... είναι από τον κορμό του Γιούκα; Ρώτησα, ο αδαής, ελπίζοντας ότι στην ταράτσα μου έχω τελικά κάτι χρήσιμο και νόστιμο. Ο σερβιτόρος με κοιτάζει αμίλητος. Αν είχε υπόψη του εκείνο στο οποίο αναφέρομαι, θα έλεγε -Όχι δεν είναι αυτό το ενοχλητικό που βλέπεις πεταμένο στα σκουπίδια, χωρίς τη γλάστρα, στην Ελ...