15. O γαμιστρών

Av. del’ejercito & Av. Bolivia- Guayaquil

Λένε ότι όλα τα ουσιαστικά σε «-ώνας» δηλώνουν μεγαλοπρεπείς χώρους με συγκεκριμένη χρήση. Λ.χ.: Παρθενώνας, Περιστερώνας, Σιτοβολώνας, κ.ο.κ. Εξαιρείται ο Γαμιστρώνας! Διότι ένας Γαμιστρώνας στη Guayaquil δεν χαρακτηρίζεται ούτε ως κτίσμα, ούτε για το συγκεκριμένο της χρήσης του. Για παράδειγμα, ένας Γαμιστρώνας σε αυτή την πόλη μπορεί να προσφέρει σ’ έναν Έλληνα τουρίστα, γνήσιο απόγονο του άξιου Γκουζγκούνη, ένα διπλό κρεβάτι. Όχι όμως και τον απαραίτητο ύπνο.

Και να ‘μαι λοιπόν ιδρωμένος στο υπέρδιπλο στρώμα, πάνω σε ένα κιτσο-χλιδάτο χτιστό κρεβάτι από γρανίτη. Ανοίγω το air-condition. Κάνει τόση φασαρία που καλύπτει τον Eros Ramazzoti που τραγουδάει στο χωλ προσπαθώντας να καλύψει τα βογγητά των πλούσιων Γουαγιακιλάνων που πηδάνε φτωχές Γουαγιακιλάνες. (οι φτωχοί δεν γαμάνε και οι πλούσιες φροντίζουν να γαμιούνται στα σπίτια τους! Τελεία.) Τώρα κρυώνω. Οι λαμαρίνες πάνω από το κεφάλι μου, πίσω από την υπερπολυτελή ψευδοροφή, χτυπάνε κάθε φορά που περνάει μια νταλίκα. Παλεύω με τον ύπνο και βγαίνουμε πάτσι. Ανοίγω την τηλεόραση και μπαίνω στο νόημα. Σάρκα, σάρκα, σάρκα… τελεμάρκετινγκ. Γαμώτο! Όχι πια σεξ, μόνο τσόντες. Έχει πιάσει να χαράζει. Πετυχαίνω ελεεινό πρωϊνάδικο, σαν τα δικά μας. Μόνο που εδώ, στα τροπικά κλίματα, το αστρολογικό δελτίο που εκφωνεί ένας παχουλος υπο-ορμονικός πενηντάρης, περιέχει και μερικές χρήσιμες συμβουλές. Μένω με το τηλεκοντρόλ στο χέρι. Ξεβράκωτος. Η κοιλιά μου, λίγα εκατοστά μακρυά από την οθόνη, έχει πιάσει επαγωγική επαφή και με προστάζει να μείνω ακίνητος και να δώσω προσοχή στον πενηντάρη: Για να διώξουμε, λέει ένα κακό πνεύμα από το σπίτι, αρκεί να φτιάξουμε ένα μείγμα από λιβάνι μπλαμπλά και φύλλα κόκας και να λιβανίσουμε τον χώρο, ξεκινώντας από μέσα προς την πόρτα. Καλά τα λέει: Προς την πόρτα! Φεύγω!